Browser Automation MCP

Browser automation وقتی مفید است که agent باید یک UI واقعی را ببیند و با آن کار کند. این برای QA، تست فرم‌ها و بازتولید bug بسیار عملی است.

اگر از Playwright MCP استفاده می‌کنی، شروع ساده‌اش این است که یک صفحه‌ی staging را باز کنی و فقط یک جریان کوتاه را تست بگیری.

• Navigate، click، fill و submit در مرورگر.
• بررسی ظاهر و رفتار فرم‌ها و صفحات.
• اجرای smoke test و گردش‌های UI.
• کمک به scrape یا validation روی صفحه‌ی قابل‌دیدن.

• QA روی staging.
• تست login و فرم‌ها.
• بازتولید bugهای frontend.
• بررسی روندهای چندمرحله‌ای UI.

اگر Playwright را انتخاب می‌کنی، از نصب رسمی آن شروع کن و ابتدا فقط روی local یا staging page تست بگیر.

npx @playwright/mcp@latest

• از test account استفاده کن، نه اکانت واقعی.
• پرداخت، حذف داده و admin action را خودکار نکن مگر مجبور باشی.
• برای وب‌صفحه‌های ناشناس، prompt injection را در نظر بگیر.

اولین test امن: روی staging یا local page تست کن و قبل از هر action حساس stop بگذار.

• فقط به محیط‌های staging و local دسترسی بده.
• credentials مرورگر را جدا نگه دار.
• اگر page data حساس دارد، روی sandbox یا profile جدا تست کن.

• صفحه می‌تواند دستورهای پنهان برای agent تزریق کند.
• از actionهای حساس مثل payment و admin flow دوری کن.
• network and browser sandbox را تا جای ممکن محدود نگه دار.
• scope را کوچک نگه دار و قبل از هر write یا admin action، خروجی را مرور کن.