Filesystem MCP

Filesystem MCP به agent اجازه می‌دهد فقط روی مسیرهای مشخص شده کار کند، نه کل دیسک. این برای خواندن فایل‌های پروژه، جست‌وجوی ساختار و ویرایش کنترل‌شده مفید است.

اگر allowlist را کوچک نگه داری، این سرور یکی از عملی‌ترین گزینه‌ها برای کار روزمره روی کد و فایل است.

• خواندن فایل‌ها و گرفتن metadata.
• لیست کردن پوشه‌ها و جست‌وجوی مسیرها.
• نوشتن یا ویرایش فایل داخل مسیرهای مجاز.
• کار با چند پوشه‌ی مشخص به‌جای دسترسی سراسری.

• مرور کد قبل از تغییر.
• تولید یا اصلاح فایل‌های پروژه.
• پیدا کردن لاگ یا خروجی build.
• جمع‌آوری context از دایرکتوری‌های مشخص تیم.

شروع عملی رسمی و ساده این است که فقط پوشه‌های لازم را بدهی و از همان اول scope را کوچک نگه داری.

npx -y @modelcontextprotocol/server-filesystem /path/to/allowed/files

• فقط مسیرهای allowlisted را وارد کن.
• اگر ممکن است، ابتدا read-only یا sandbox محلی را تست کن.
• هیچ‌وقت whole disk یا home directory کامل را بدون نیاز واقعی نده.

اولین test امن: فقط پوشه‌های مشخص پروژه را allowlist کن و روی همان‌ها test بگیر.

• حداقل مسیر لازم را بده.
• پوشه‌های secrets، downloads و backup را وارد نکن مگر مجبور باشی.
• برای هر پروژه مسیر جدا نگه دار.

• دسترسی کامل به فایل‌ها یعنی ریسک افشای secrets و data leakage.
• اگر write لازم نیست، از agent بخواه فقط بخواند و خلاصه کند.
• قبل از هر ویرایش، خروجی را مرور کن.
• scope را کوچک نگه دار و قبل از هر write یا admin action، خروجی را مرور کن.